Ik dacht zal even een paar foto’s van de tweeling sturen want ze zijn vorige week een jaar geworden. Dit is dan gelijk een mooie afsluiting van een toch bewogen jaar. Het gaat super met ze, zijn 2 lekkere ondeugende jongens die het heel goed doen. Liam heeft gelukkig steeds minder last van zijn benauwdheid, maar is wel de snelste van de 2. hij doet al 4 stappen loslopen af en toe. Noah vindt t allemaal wel best en doet het gewoon rustig aan, vindt op dit moment het langs de tafel en bank lopen leuker. nu gaat voor manon de drukke tijd aankomen want dalijk lopen ze en dan loopt natuurlijk ieder een andere kant op zal je zien!

groetjes van een zeer trotse oma!

xx jolanda

Het gaat redelijk goed met noah en liam. ze groeien als kool,liam heeft 4 tanden en noah 2, noah is heel vlot met praten roept de hele dag eten eten en doet al in zijn handen klappen, liam is een wat afwachtender ventje is gauw tevreden terwijl noah nogal ongeduldig is. tuurlijk heb ik mooie foto’s voor je! welke oma heeft dat niet he. noah heeft blauwe ogen en liam heeft bruine. het enige vervelende is dat liam het steeds benauwd heeft, hij heeft 2 maanden geleden in het ziekenhuis gelegen met wat ze vermoeden astmatische bronchites, hij heeft een puffer en 2 dagen voor ie naar huis mag bleek ie ook nog een longontsteking te hebben. vorige week heeft ie weer heel de week in het ziekenhuis gelegen toen bleek er een slijmprop in zijn longentjes te zitten. hij heeft nu dagelijks medicijnen met prednison erin, dat is wat minder want als er een verkouden is dan heeft liam het gelijk benauwd. verder groeien ze goed, noah is langer en dunner en liam is kort en dik hahah.

dikke kus, jolanda

Met Noah en Liam gaat het super!!
Noah is op 4 december thuis gekomen en toen was het gezin eindelijk compleet. Hij moest nog wel goed in de gaten gehouden worden ivm die brady’s maar dat gaat nu ook steeds beter.
ze groeien als kool, niet normaal meer! het zijn twee heerlijke ventjes en beginnen steeds meer ritme te krijgen, want er waren nachten bij dat manon ieder uur wel met een van de jongens zat, hahaha.
ik zal nog een paar foto’s erbij doen, dan kan je zien hoe ze veranderd zijn!
de eerste foto is noah, de tweede spreekt voor zich en de derde is ome casey met liam
groetjes, liefs jolanda

Het gaat super met de jongens. Liam is sinds vrijdag thuis, Noah nog niet die moet iets langer blijven omdat hij nog te veel brady’s (dalende hartfrequentie) heeft maar de zuster vermoedt dat hij aan het eind van de week ook naar huis zal mogen. Met Manon gaat het ook goed, ze is al 22 kilo afgevallen! Heeft het nu erg druk met het verzorgen van Liam thuis en het heen en weer rijden naar Noah in het ziekenhuis. Ik heb een paar foto’s erbij gedaan en probeer het kaartje te laten scannen zodat je die ook hebt. Zal je laten weten wanneer ze alletwee thuis zijn.

groetjes Jolanda

Maandag 15 oktober waren ben en ik 25 jaar getrouwd, toen zijn alle kinderen geweest en zijn we gezellig wezen wokken, manon was er ook had wel last van dikke voeten maar zag er super uit! Dinsdag 16 oktober werd ik om 10 uur s’avonds gebeld door schoonzoon glenn dat manon weeën had om de 3 minuten en dat ze weer in het ziekenhuis lagen. De doktoren wilde haar aan de remmers leggen maar daar was manon het helemaal niet mee eens, ze was 32 weken zwanger en had er genoeg van ze hadden beloofd dat dat niet meer zou gebeuren,en hebben flink op haar in moeten praten om het toch te doen, dat is gelukt maar ze was er nog steeds erg boos over. ze zei ik wil alles doen voor mijn jongens maar jullie mogen ook wel eens aan mij gaan denken ik trek het zo niet meer!
dit heeft een paar dagen zo geduurd en ze zou op maandag 22 oktober weer naar huis gestuurd worden omdat de weeën weer weg gingen,kwamen en weggingen. Die maandag werd s’morgens haar bloeddruk gemeten en urine onderzocht en jahoor, zwangerschapsvergiftiging!! bloeddruk 170/120 eiwitten in urine, dus gelijk alle bellen rinkelen, aan de natrium en niet meer naar huis tot de bevalling pffff wat een spanning en wat een opluchting dat ze moest blijven. De hele week was het weeën, bloeddruk als een gek omhoog, weer omlaag, zwangerschapsoedeem in dr benen, uitval van dr nieren. Ze kwam ongeveer 2 kilo per dag aan en woog op woensdag gewoon 96 kilo!! het leek wel een olifant Op woensdag was de bloeddruk weer zo hoog 165/120 dat glenn het niet meer zag zitten en heel boos riep dat ze haar NU moesten helpen. De dokter kwam praten en er werd besloten dat manon woensdag 31 oktober ingeleid zou worden. Zaterdags was het weer zo hoog kon nu helemaal niet meer plassen, toen er gezegd werd dat ze dinsdag zouden gaan beginnen.

Dinsdag 30 oktober
Om half 7 is er een tablet ingebracht om de baarmoeder zacht te maken, deze zou om 12 uur herhaald worden om half 12 kwam de dokter om te kijken en manon had 3 cm ontsluiting!! hij feliciteerde haar en zei manon de bevalling is begonnen!! eindelijk!! we zijn de hele dag in het ziekenhuis geweest, om 4 uur had ze 4 cm, om 9 uur hebben ze haar een ruggeprik gegeven omdat de ontsluiting op 4 bleef hangen en ze ging aan de opwekkers. rond 11 uur zakte de hartslag van kindje 2 (liam) wat weg en werd er besloten om toch maar een keizersnede te doen omdat het niet verder opschoot dan 4 cm Ik zal je besparen wat er allemaal is gebeurd, dit was een nachtmerrie!! Ze is naar de ok gebracht en om 6 voor 1 en om 2 voor een zijn onze jongens geboren! Noah en Liam 2505 en 2105 gram. Ze lijken heel veel op elkaar volgens de kinderarts dus ze denken dat ze een eiïg zijn. Noah doet het super, Liam wat minder die heeft vruchtwater in zijn longetjes gekregen en ligt aan de beademing tijdelijk, maar hij gaat het ook steeds beter doen
Nou dit was het, ben er vol van, zelfs oma zit op die grote roze wolk! heel veel liefs van jolanda. p.s ik zal als de jongens naar huis mogen jullie nog een keer vertellen hoe het ze vergaan is met bij behorende foto’s. groetjes

ik ben nog op van de zenuwen, maar dit is alvast een foto van een van de kinderen van manon. vannacht is ze om 1 uur bevallen via een keizersnee van de zoontjes noah en liam!! noah weegt 2505 gram en liam weegt 2105 gram. deze foto stuur ik je vast ben alleen ff vergeten wie het nou is!pffffffff ja hoor ze is oma!! ik doe morgen ff een uitgebreid verslag tikken maar heb vannacht maar 3 uurtjes geslapen dus kan t nou ff niet opbrengen. liefs jolanda

10 oktober had manon weer een controle, het was een gewone controle en was binnen 5 minuten klaar.
eerst lagen beide knullen nog in een stuit, nu is er een gedraaid maar de baby die onderaan ligt en dat ene adertje mist ligt in een volledige stuitligging! hij ligt helemaal met zijn billen tegen de onderkant aan en is niet meer van plan te gaan draaien. het enige waar ze bang voor zijn is dat het een keizersnee gaat worden omdat ie misschien met zijn benen om het hoofdje van die ander zit en dan kunnen ze er niet gewoon uit, maar we wachten het maar af.

op dinsdag 16 oktober had manon om de drie minuten weeën en is weer naar het ziekenhuis vertrokken, daar aangekomen moesten zij en glenn samen overleggen om weer aan de remmers te gaan. de doktoren hadden gezegd als ze 32 weken is gaan we niet meer remmen maar nu hebben ze dat weer bijgesteld tot 34 weken. manon was het daar helemaal niet mee eens, tuurlijk wil ze ze zolang als kan laten zitten maar ze zeggen daar iedere keer wat anders en zo blijf je natuurlijk aan de gang, eens houdt het een keer op! Na lang gepraat toch maar voor 48 uur aan de remmers gegaan, daarna zouden ze kijken wat er ging gebeuren en zou ze niet meer geremd worden. Dit ging met toch veel weeën door de remmers gepaart maar op zaterdag en zondag viel het allemaal wel mee, ze kwamen zo af en toe. Er werd besloten dat manon maandag ochtend 22 oktober weer naar huis gestuurd zou worden omdat het relatief rustig was in haar buik en de jongens deden het nog steeds goed.
Nou mooi niet!!! gisterochtend belde ze me toch wel in paniek op, manon had een bloeddruk van 190/120 en werd op een kamer apart gelegd, gelijk aan t infuus om die bloeddruk omlaag te krijgen. daar werd ze erg suf en wazig van. na een aantal uren was de bloeddruk weer té laag, ze moesten dus goed regelen om dit stabiel te krijgen.
gisteravond werd door de artsen besloten om haar tot de bevalling niet meer naar huis te sturen! pffffffff gelukkig!
ze heeft zéér regelmatig weeën, verliest al wat slijm, haar buik staat ontzettend strak en glimt van het vocht, het lijkt wel een spiegeltje! en ze heeft verschrikkelijke dikke worstenbenen en voeten! hahhaha.
maar ik ben blij dat ze haar houden, dit zou thuis geen doen zijn, en ook al gaat het nog redelijk goed met de jongens, ik zou mijn dochter ook graag nog wat langer willen hebben. als de bevalling begint dan krijgt ze een ruggeprik, zodat ze gelijk een keizersnee kunnen doen als mijn eerste kleinzoon van plan is om zijn benen om zijn broertje te slaan!
Nou, je ziet weer een heel verhaal, ze heeft echt een rot zwangerschap, maar ben zo trots op dr want ze doet het super!

op 24 september is ze weer voor controle geweest en het blijkt dat ze allebei gedraaid zijn! stuit dus. de dokter zei dat ze nog wel ff ruimte hebben om te draaien want anders wordt het misschien wel een keizersnee! dat kan er ook nog wel bij toch?
er was geen plek om die groei echo te doen, toen ze in het ziekenhuis lag werden ze geschat op bijna 1100 gram van de ene en bijna 1200 gram voor de andere. dat is natuurlijk hardstikke goed gegroeid. de volgende controle is over een paar dagen en dan gaan ze kijken wat 2 weken rust hebben gedaan, ben benieuwd….

de volgende controle werd gedaan door een mannelijke gynaecoloog, die erg vriendelijk was. hij ging gelijk kijken hoe ze waren gegroeid. toen manon in t ziekenhuis lag woog kindje 1 bijna 1100 gram en weegt nu 1700 gram. dit is in 3 weken 600 gram erbij! kindje 2 woog bijna 1200 gram en weegt nu 1752gram. dat is bijna net zoveel.
geweldig he!dan kan je zien wat rusten doet! op wat harde buiken na gaat het redelijk, gaat nu heel erg vocht vast houden maar zal er ook bij horen! de volgende controle is 10 oktober en dan zal ik t weer laten weten.

op 12 september is manon vocht en slijm met bloed verloren en acuut opgenomen in het zieken huis. schrikken hoor! ze heeft daar 10 dagen gelegen. had constant harde buiken en is gelijk aan de weeënremmers gegaan, ook heeft ze 2 spuiten gekregen om de longen van de kindjes te laten rijpen voor t geval dat …. . 2 keer overnieuw aan de weeënremmers met als resultaat dat ze nu redelijk goed gaan, ze mocht weer naar huis, en moest het heeeeeel rustig aan gaan doen. pffffffffff wat een spanning zeg!

de controle die daar op volgde dat was 18 september ging ook weer de mist in!
glenn mijn schoonzoon moest werken, en ik zou mee gaan naar t ziekenhuis. ik heb ook nog een zoon van 10 casey, die vind het superspannend dat zijn zus 2 baby’s gaat krijgen ging ook mee om naar de groeiecho te kijken. nou mooi niet dus. we zaten te wachten in de wachtkamer toen manon niet goed werd 5!! minuten voor we naar binnen mochten. gelijk alle bellen en toeters erbij en hop weer naar verlos, zou het dan nou wel gaan gebeuren?? casey was verschrikkelijk overstuur, zijn zus had heel veel pijn en moest daar erg van huilen. na 2 a 3 uur was het weer over, en werden we weer naar huis gestuurd! het blijkt nu dat de jongens te hard groeien, dat de baarmoeder het niet aan kan en daarom iedere keer reageert dmv die weeën!!!
krijg er grijze haren van!!
en nog mijn kleinzoons niet gezien!!! hahaha